ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ

എപ്പോഴൊക്കെയോ ഞാനൊരു 

വണ്ടിക്കാളയെ പ്പോലെയാണ് 

ദാമ്പത്യം ഉണങ്ങാ വ്രണമായി 

അസുഖഗന്ധംപ്പരക്കൊത്തിണ്ടിരുന്നു.

എൻറെ കവിതകളും 

അതിൻറെ ചിന്തകളും 

ച്ചിലപ്പോഴൊക്കെ പ്രതാലിലും 

അത്താഴത്തിലും  വീണ് 

ആത്മഹത്യ ചെയ്തു .

അതിനെപ്പറ്റി അന്വേഷിക്കാൻ 

വന്ന കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ  

കരഞ്ഞു തളർന്നുറങ്ങി.

ചില സത്യങ്ങളുടെ നടുവിൽ 

ഞാനും നീയും.

ഞാൻ  കരഞ്ഞാൽ 

എൻറെദൌർബല്യം.

ഞാൻ ചിരിച്ചാൽ 

നീയൊരു വഷളത്തി.

ഒരു  മഴനനയാൻ കൊതിയാകുന്നുവെനിക്ക് 

ആ മഴയിൽ ഞാൻ പെറ്റ കവിതകൾ 

എനിക്കു വേണ്ടി നൃത്തം ചെയ്യുമായിരിക്കും