എന്തിനു ഭയക്കുന്നു
നീയെൻ നിഴലിനെ
ഞാനൊരു നിഴൽ മാത്രം .
കടലോളം വിഷാദ
ചൊരുക്കുള്ളിലെവിടെയോ
നിറയുമ്പോൾ
രണ്ടുത്തുള്ളിക്കണ്ണുനീർ
കളയുവാൻ മാത്രമാണ്
ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്നും
വേർപെട്ട് തെല്ലുനേരം
നിന്നത്.
നീയെന്നെ ഭയക്കണ്ട
ഞാൻ നീതന്നെ.
നീ നിന്നെ എപ്പോഴും
ഇരുട്ടത്തു പരതുന്നത്
എന്തിനാണ്?
വെളിച്ചം അന്യമയാൽ
നിലാവു വരും
അതു നിന്നെ ഉറ്റുനോക്കും.
നമുക്കിവിടെനിന്നും
വീണ്ടും തുടങ്ങാം.
No comments:
Post a Comment